Een kind of geen kind, dat is de kwestie

Michael Robotham is beslist niet de eerste de beste. Beslagen, bekroond en beschreven: deze Australiër krijgt bewondering en respect van alle kanten. Hij staat bekend voor zijn korte serie over de aan Parkinson lijdende psycholoog Joseph O’Loughlin, begonnen in 2004. Robothams boeken zijn in meer dan twintig talen vertaald en in meer dan vijftig landen uitgegeven. De man is dus een literaire zekerheid.

Meghan is een jonge vrouw van rond de dertig, met twee leuke kinderen en een man, die bij de BBC werkt. Ze schrijft een mamablog, heeft veel vrienden en leeft in een residentiële wijk buiten Londen. O ja, ze is zwanger, dus ze weet waarover schrijven. Het is haar ‘o-jee-kindje’, niet gepland, maar even zo goed verwacht. Verder heeft ze niet meer zorgen dan het schrikken van haar eerste grijze haar of het mislukken van een taart bij een feestje. Of toch, de beste vriend van haar man, Jack, begint te beseffen dat de conceptie van deze nieuwe baby wel eens akelig dicht bij de dag kan liggen dat hij een Megh een eenmalig standje hadden. Ssssttt.

Dan heb je Agatha, ook zwanger. Zelfde leeftijd ongeveer, maar met enkele miskramen en een scheiding achter de rug. Zij werkt in een superette, vlakbij de woning van Megh, die ze wat al te nauwlettend gadeslaat. Ze regelt een zogenaamde spontane ontmoeting in de superette, geraakt bij Meghan binnen, kletsend over kinderen, gaat met haar op yogales.

Net wanneer je als lezer denkt dat dit een typisch geval van stalking wordt, verandert de auteur het geweer van schouder. In het belang van de kracht van het verhaal, moet ik de twist afschermen.

Zeker is dat het verhaal verder gaat, om en om, met deze twee personages. Telkens geven ze vanuit hun standpunt commentaar op het leven van de ander, beroeren en beïnvloeden ze elkaars leven. Zo maakt Agathe komaf met een slippertje van Jack door een eenvoudig briefje onder een ruitenwisser te steken.

Het is een gedurfde techniek om het hele boek door met twee stemmen te spreken, maar het werkt wonderwel goed. Robotham heeft zijn zaakjes voor elkaar en chargeert nergens. Als lezer voel je mee met beide personages, groei je mee in hun verhalen.

Een zeer goed boek, met mooie personages, zowel in hoofd- als bijrollen. Geen enkele valse noot. Een aanrader.