Een minuut voor middernacht

Atlee Pines is een FBI-agente die van wanten weet. Dat mag ze dadelijk bewijzen in haar eerste tee scènes. Als binnenkomer heeft ze in een gevangenis een indringend gesprek met Daniel James Tor, een psychopaat die levenslang achter de tralies zit. Tor slaagt erin gunsten van haar te krijgen in ruil voor informatie. Eenmaal buiten, wordt ze minuten later opgeroepen om een ontvoering van een kind in de kiem te smoren. Ze kan de ontvoerder in het nauw drijven aan de rand van een afgrond, waarna ze de man koelbloedig neerschiet.

Je zou verwachten dat er meer van dit komt, maar dat gebeurt niet. Je kon verwachten dat Daniel Tor haar plaaggeest zal worden, maar daar gaat het helemaal niet over. Het schietincident vormt slechts het excuus om door haar overste op tijdelijke non-activiteit te worden gezet. 

Ze maakt van de gelegenheid gebruik, om samen met haar assistente Carol, naar haar geboortestadje Andersonville te trekken, in Georgia. Hier begint het verhaal pas echt. Atlee neemt de gelegenheid te baat, rijkelijk laat, om te onderzoeken waarom haar tweelingzusje Mercy dertig jaar geleden vanuit de slaapkamer werd ontvoerd toen ze beiden zeer jong waren. Atlee zelf werd het hoofd ingeslagen, wat ze maar net overleefde.

In haar persoonlijk onderzoek knoopt ze gesprekken aan met Cy Tanner, de nieuwe bewoner van haar ouderlijk huis, diens vriendin Ridley, die een lunchroom houdt, Jackson Lineberry, de rijkste inwoner van het stadje, die een relatie heeft gehad met haar moeder, en het vreemde koppel Britta en Myron, die in een supermoderne woning wonen, helemaal in niemandsland. Myron is een briljant ingenieur die voor Lineberry werkt, maar autistische trekjes heeft. Tussen deze en nog enkele andere figuren worden de relatielijnen getrokken waarmee Atlee aan de slag kan.

Om het wat te compliceren gooit Baldacci er nog een seriemoordenaar bij, waarbij Atlee zijdelings betrokken wordt, maar die uitlopers heeft naar haar eigen voorgeschiedenis. Er wordt naar een hoogtepunt gewerkt doordat Andersonville heel binnenkort haar jaarlijks feest zal houden rond het einde van de Amerikaanse burgeroorlog, een evenement waarbij het stadje een kleine historische betekenis had.

Nog een complicatie komt er met love intrest Eddie Laredo, waarmee Atlee een verleden had. Laredo wordt door de FBI gestuurd om de seriemoord te onderzoeken, maar houdt zich opmerkelijk koest tegenover Atlee. Hoewel het personage Atlee Pines heel wat potentie heeft en al in vorige verhalen werd opgevoerd, vind ik dit boek aan de makke kant. Een sterk begin en genoeg verwikkelingen, dat wel, een paar acties tussendoor, maar te veel oeverloos gezeur tussen de personages. Alleen Carol zorgt soms voor de onverwachte humoristische noot. Het boek mist verrassing om een topper te zijn. Net niet dus. RRR