Petite histoire in het vooroorlogse Wenen

Franz Huchel is 17 wanneer hij zijn ouderlijk nest verlaat, omdat zijn moeder moeite heeft de eindjes aan elkaar te knopen. Hij trekt van het Oostenrijkse Merendistrict naar de hoofdstad Wenen, waar hij werk vindt bij Otto Trnsjek, een relatie van zijn moeder. Otto is een verkoper van sigaren en kranten. Franz moet het loopwerk doen, voor zover dat er is, want Otto heeft maar één been. De meest vreemdsoortige klanten doen dit winkeltje aan, waaronder een oude professor. Op een dag  ontmoet de naïeve Franz in het Praterpark Aneszka, een Boheems meisje., waarop hij op slag verliefd wordt.

Vreemd genoeg lijkt de professor een boontje te hebben voor Franz. Hij geeft hem, in ruil voor een uitmuntende sigaar, ongevraagd advies over het leven, vrouwen, ambitie. Franz vraagt honderduit over de patiënten van de professor en vertelt zelf over zijn nog onbestaande relatie met Aneszka. Op advies van de professor achtervolgt Franz zijn geliefde en verrast hij haar als danseres in een cabaret.

Dan komt de achtergrond van het verhaal zich echter onherroepelijk opdringen aan de personages en besef je dat dit het Wenen is van 1937, kort voor de Anschluss met Duitsland. Dat het nazisme zich aandient, met al zijn Heilhitlers, de Gestapo, het wegpesten van Joden. Dat brengt ingrijpende veranderingen in het leven van alle protagonisten. Otto wordt meegenomen onder verdenking van pornografisch materiaal. De professor, Sigmund Freud natuurlijk, verlaat het land en krijgt asiel in Engeland. Aneszka verkiest een jonge Nazist voor Franz, en Franz, ja, die weet het niet meer. Die probeert een uitlaatklep te vinden in het neerschrijven van zijn gevoelens en het openhouden van het winkeltje.  

Dit is een boek dat weemoedig begint als een coming to age-verhaal, maar snel verhardt tot een pamflet tegen de kleine menselijkheden in tijden van oorlog. Een verhaal zonder winnaars maar mooi en ingehouden verteld door Robert Seethaler. De ontbolstering van Franz verloopt geleidelijk, de bekendheid van Sigmund Freud wordt niet misbruikt.

De Weense sigarenboer is geen prettige maar mooie literatuur over getormenteerde mensen, die bezwijken onder de druk van de omstandigheden.