2017

De nabije toekomst oogt niet fijn

In 2017 toont voormalig Hercule Poirotprijswinnaar Rudy Soetewey zich van zijn beste kant. Door het verhaal in de nabije toekomst te plaatsen tilt hij de politiek geladen plot boven de werkelijkheid. De spanningen tussen Vlamingen en Walen groeien naar een hoogtepunt.

Dodelijke aanslagen in beide landsgedeelten zetten de publieke opinie op scherp. Via Youtube-filmpjes worden aanslagen opgeëist door twee actiegroepen. Tegen deze achtergrond zit Michel Lepaire, zoon van een Waals legerofficier, in slechte papieren. Hij is veiligheidsagent bij een kleine firma. Al zijn geld gaat naar het luxueuze opvangtehuis voor zijn demente vader. Zodra zijn betalingsachterstand daar te groot is, wordt zijn vader op straat gezet. Létterlijk. Twee dagen later ziet hij hem toevallig op straat, in het centrum van Antwerpen, op het moment dat zijn vader kiest voor een zelfmoordaanslag, waarbij vele slachtoffers vallen. De politie behandelt Michel als medeplichtige. Soetewey schetst met rake bewoordingen juiste situaties. Zijn eigenzinnige keuze van personages loont de moeite. In het tweede deel van het verhaal neemt de spanning toe en wordt de toon grimmiger. Als lezer blijf je echter doorlopend sympathie voelen voor de loser Michel Lepaire.