Bekraste zielen

Bekraste zielen is de nieuwste bestseller van R.J. Ellory, een favoriet in deze kolommen. Zijn vorige boeken waren telkens van viersterren allure, en wat dit boek betreft doe ik er eentje bij. Dit is absoluut een topthriller van een rasauteur.

Voor we de loftrompet afsteken, eerst het verhaal. Twee broers, Elliot Danziger (ook Digger genoemd) en Clarence Luckman hebben, zoals de namen suggereren, twee vaders en dezelfde moeder. Ze zijn amper vijf en anderhalf als ze naast het lijk worden gevonden van hun moeder en voor de rest van hun jonge leven in uitzichtloze weeshuizen worden gedropt. Dit zijn de jaren vijftig van de vorige eeuw, dus de sociale opvang laat te wensen over. In het weeshuis groeit Digger op voor galg en rad en zal bij zijn achttiende verjaardag hoogstwaarschijnlijk het weeshuis inruilen voor de gevangenis. Net voor het zo ver komt verandert een orkaan in hun streek hun toekomst, en niet eens ten goede. Earl Sheridan, een ter dood veroordeelde, wordt overgebracht naar de gevangenis voor executie, maar moet met het aanwezige politiepersoneel overnachten in het enige overheidsgebouw van de streek: het weeshuis van Digger en Clarence. Daar gebeurt het onvermijdelijke: Sheridan krijgt een uitgelezen kans om te ontsnappen en neemt in zijn vlucht precies de twee broers mee.
Sheridan blijkt een nietsontziende klootzak die goed beseft dat hij maar kort van zijn vrijheid zal genieten en zich daarom alles toe-eigent wat hij maar kan krijgen, van kassaladen tot snackbardiensters. Clarence Luckman besterft het van schrik, maar Digger beleeft de tijd van zijn leven. Zijn sluimerende opstandigheid krijgt eindelijk de nodige aandacht van een gelijkgestemde en in een vreemde, steeds veranderende relatie tussen de drie protagonisten beleeft het drama een orgelpunt in een wegwinkel. Daar komt de tweede verhaallijn samen: de vijftienjarige Bailey Redman, die evenzo net haar moeder is verloren, maar sinds kort haar biologische vader kent en met hem in deze wegwinkel is verzeild. Haar vader wordt neergeschoten, zij zet het op een lopen met Luckman. Sheridan en Digger zijn zot van glorie en zullen de volgende ochtend een bank overvallen. Dat wordt het Waterloo van Sheridan. Vastbesloten de politie vanuit zijn graf een pad in de korf te zetten, geeft hij de naam van Luckman op als zijn medeplichtige. Het resultaat is dat Clarence en Bailey nu in vijf staten worden gezocht en Digger lustig en ongestraft de ene wandaad na de andere kan plegen. Slechts één clevere politieman heeft door dat een en ander niet klopt.
Behalve de rechtlijnigheid van deze plot bekoort het boek door het spel van toeval. Telkens weer zullen Clarence en Bailey enerzijds, en Digger en de politie anderzijds elkaar op een haar missen vanwege foute sporen of conclusies. Het geeft het boek een bijzondere, steeds bevestigende spanning. Ellory toont zich een ware meester in de beschrijving van karakters. Tegen het einde weet je alles over iedereen en wissel je zelf moeiteloos vanuit het ene naar het andere perspectief. Je begrijpt elke beslissing van de personages, hoe impulsief die ook lijken genomen. Dit is waarlijk een van de beste boeken van dit jaar.