De andere vrouw

Alweer het negende verhaal met Joseph O’Loughlin als hoofdpersonage, waarvoor de auteur zich alvast in zijn dankwoord verontschuldigt. Joseph is een psycholoog van zo’n jaar of 50, weduwnaar met twee dochters van 20 en 12. Vooral zijn jongste, Emma, lijdt onder de afwezigheid van mama. Dit feit zal hier en daar opspelen in het verhaal, als een terugkerend klaaglied waarmee Joseph de confrontatie moet aangaan. En o ja, Joseph is een Parkinsonpatiënt. Hij neemt er medicijnen voor, maar zowat in elk boek komen er enkele cruciale momenten waarbij de ziekte haar rol opeist in het verhaal.

Voor de rest heeft Joseph zijn handen vol met zijn vader William, die het hele boek door in coma ligt in het ziekenhuis. Joseph merkt dat zijn vader niet alleen blauwe plekken vertoont van de val van de trap, maar ook oudere plekken die wijzen op een gevecht. Als hij op een avond naar het hospitaal weerkeert, vindt hij niet zijn moeder, maar een andere, veel jongere vrouw bij de zieke. Joseph komt te weten dat deze vrouw, Olivia, eveneens een relatie heeft  met zijn vader, al zo’n twintig jaar lang. Zij was een tennisvedette toen ze veel jonger was, die in behandeling kwam bij William. Joseph probeert uit te vissen onder welke omstandigheden zijn vader nu echt is verongelukt, waarmee hij het politieonderzoek in de weg loopt. Tal van nieuwe personages kruisen zijn weg. Zo blijkt Olivia een zoon te hebben met gedragsstoornis. Is hij de stiefbroer van Joseph?

Beetje bij beetje komt Joseph alles te weten over het verborgen leven van zijn vader en valt van de ene verrassing in de andere. Zijn vader was een befaamd chirurg, die zich gedroeg naar zijn goddelijke status. Voor zijn familie had hij nooit tijd en was hij de stugge, onverbiddelijke opvoeder. Joseph ontdekt dat het huwelijk van zijn ouders vele barsten vertoont, waarnaar hij met grote verwondering kijkt. Zijn vader kon zijn twee huwelijken meer dan twintig jaar uit elkaar houden, maar doordat de feiten zijn wat ze zijn, komt alles in een draaikolk terecht, waarbij alle maskers afvallen.

Dit rijk geschakeerde boek verrast door het ritme dat alsmaar sneller en kolkender wordt. Het imago van papa William wordt langzaam onderuit gehaald. Ondanks de status die hij heel zijn leven behield, blijkt hij feilbaar, stuurloos en corrupt. Zijn vrienden, zijn advocaat, zijn vrouw hebben er allen toe bijgedragen dat dit complot verborgen bleef. Maar hoe dichter Joseph bij de waarheid komt, hoe gevaarlijker het voor hem wordt en hoe meer kegels hij in de lucht moet houden. Een norse politie-inspecteur en een romance met een politieagente zijn bijvoorbeeld twee van de vele verwikkelingen.

Op een paar kleine scènes na, ontbreekt het dit boek aan spanning. Dit wordt ruimschoots goedgemaakt door het aanvaardbaar maken van alle verwikkelingen in deze ingewikkelde plot, waarvan ik je misschien de helft heb verteld. Dit leest meer als een roman dan een thriller, maar dat hoeft absoluut geen nadeel te zijn. Zo zijn de dialogen soms zeer spittant, zeker wanneer Joseph ogenschijnlijk altijd de juiste woorden hanteert. Dat kan gaan van de juiste troost voor zijn dochter tot een sarcastische psychologische profilering voor wie hem iets in de weg legt.