De Beatles

John, Paul, George en Ringo waren ooit vier gewone jongens die dol op muziek waren. Door hun eigen talent en doorzettingsvermogen, omringd met de juiste mensen, groeiden ze uit tot de beste muziekband ooit: de Beatles

Met deze bewering heb ik minstens half Vlaanderen tegen me, vooral zij die na 1970 zijn geboren. Maar gewoon op basis van hun verdiensten, die al dan niet mythische normen aan nemen, blijft het een feest om hun tijdloze muziek vijftig jaar na datum nog steeds sprankelend en gevarieerd te vinden. Dat dit boek, in de bekende formule met stijve hoes en relikwieën, wordt uitgebracht is dan ook een gat in de markt. De Fab Four verdienen eigenlijk nog beter. Maar nog riantere toevoegingen zouden natuurlijk alleen maar de kostprijs omhoog hebben gejaagd, en wellicht speelt deze commerciële afweging mee in de vrij sobere uitwerking binnen dit luxesegment van de literatuur. Het feit dat dit een “unofficial and unatuhorized” werk is verklaart veel: de juiste bronnen houden hun poorten dicht.
Het voordeel van unofficial is meestal dat je de compromisloze waarheid te horen krijgt. Inhoudelijk heb je alle teksten dus op de juiste plaats. Het ontstaan van de groep met de bandleden die afhaakten. Het belang van de Beatles voor de Mersey Beat, hun optredens in Hamburg, de gigantische successen met flauwvallende meisjes, hun haardracht die generaties deed revolteren, hun vlucht in meditatie en de uiteindelijke split. Het boek volgt de geschiedenis van hun discografie en eindigt dus met Let it be. Het viel blijkbaar buiten dit bestek van het boek om de Beatles in hun nadagen te volgen, tot en met de moord op John.
Kortom: de ambitie om allesomvattend en incontournable te zijn kan het boek niet waarmaken, maar intussen heb je toch maar lekker zitten grasduinen in de muzikale wonderjaren van de beste band ever. (Eat this!)