De Wilden

Met De Wilden schrijft Marion Pauw nu eens geen thriller. Wat mij betreft mag ze dat genre vaarwel zeggen, want ze is beslist in haar literaire examen gelukt. Het verhaal begint in de jungle van Panama, waar Nani De Jaegher contact verliest met haar groep en verdwaalt. Na twee dagen van ontbering en totale reddeloosheid, wordt ze gevonden door twee indianen, die haar naar een dorp brengen, diep in de jungle. Daar komt ze in contact met een primitieve levenswijze, authentieke mensen, maar ook een barse sjamaan bij wie ze niet welkom is. De inboorlingen spreken echter voortdurend over een school. Eens ze weer in de beschaafde wereld komt, kaart ze dat probleem aan bij de autoriteiten, die haar beloven te helpen.

Vanuit de hoofdstad van Panama neemt ze contact met haar familie. Via flashbacks weet de lezer dat de relatie daarmee ernstig is vertroebeld nadat Nani door haar dochter werd betrapt op een affaire. Ook het telefonische contact overtuigt Nani er niet van dat haar gezin klaar is om haar te vergeven. Ze keert terug naar de stam, met de vaste bedoeling hen de school te schenken die ze zo graag willen. Opnieuw ter plaatse draait een en ander helemaal anders uit.
Dit boek gaat over de zoektocht naar persoonlijk geluk die Nani de hele tijd voor elkaar probeert te krijgen. Haar afdaling in haar eigen gevoelens is meeslepend, haar ontmoeting met de wilden zeer authentiek. Boeiend boek.