Het dagboek/Na de regen

André Juillard is niet eender wie. Deze Parijzenaar startte zijn tekencarrière in 1974, zodat hij intussen aan de spreekwoordelijke waslijst albums en prijzen komt. Sinds 2000 neemt hij het tekenwerk voor zijn rekening van Blake en Mortimer, een wel heel bijzondere referentie.

Het dubbelboek Het dagboek/ Na de regen, al uitgebracht in 1994 en waarvoor hij tal van prijzen kreeg, o.a. in Angoulême en Charleroi, toont hem voor het eerst als volwaardig stripauteur. Zijn tekentalent is verbluffend: alle figuren zijn waarheidsgetrouw, houdingen lijken levensecht. Er valt geen enkele visuele spanning te bemerken, integendeel, de ingehouden expressie zonder effectbejag toont vakmanschap. Het verhaal, Juillards eigen scenario, doet het prima. In Het dagboek wordt Louise na een douche naakt gespot door iemand uit een stilstaand metrorijtuig, voor het raam. De volgende dag komt Armand zich charmant opwerpen als een bewonderaar, maar wordt vriendelijk de deur uitgewerkt. Op een expositie ontmoet Louise Victor Sanchez. Híj is echter de man die Louise naakt heeft gespot en dat tegen zijn vriend Armand vertelde. Victor benadert Louise discreet, maar vertrouwt zijn gedachten toe aan een dagboek. Armand dacht eerst de plaats in te nemen van Victor, maar na Louise’s afwijzing steelt hij uit wraak het dagboek en deponeert het in de brievenbus van Louise.
Het tweede deel van het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van Victor, het derde door een andere vrouw. Door deze switch in het scenario maakt Juillard het verhaal ongemeen boeiend.