Het jachtseizoen

Machtig veel kun je niet leren van de website van de Schotse auteur Mason Cross. Hij verstopt zich achter zijn boeken. Drie tot nu toe, waarbij Het Jachtseizoen zijn Nederlandstalig debuut is. Veel meer dan dat hij belastingconsulent was, events-organisator en pizza-boy kom je niet te weten. Het is te hopen voor hem dat die beroepen niet in de juiste volgorde staan. In ieder geval mag hij daar volwaardig thrillerschrijver aan toevoegen, want te oordelen aan de kwaliteit van zijn debuut, (The Killing Season) zal hij wel even bezig blijven. In Engeland is zijn derde boek uit.

Mason toont ons Carter Blake. Een lone wolf, die wordt geroepen als iedereen faalt. Zoals bij de ontsnapping van Cabe Wardell, een voormalig militaire sluipschutter, die zijn trauma verwerkt door in Amerika onschuldige slachtoffers vanop afstand neer te knallen. Daarvoor zat hij in de gevangenis, waaruit hij nu is ontsnapt, dank zij een uit de hand gelopen gevangenentransport.

Carter is aanwezig bij de eerste vergadering van de FBI en lijkt opgedrongen van hogerhand. FBI-agent Elaine Blake wordt zijn oppas. Zij is de enige die geloof hecht aan de deducties die Carter maakt, zeker wanneer blijkt dat hij voorzag waar de sluipschutter voor het eerst zou toeslaan. Carter kan echter niet voorkomen dat er dodelijke slachtoffers vallen.

Geleidelijk aan beseft Carter Blake dat er meer speelt dan toeval. Hij ontdekt dat iemand heeft geregeld dat Wardell in precies deze gevangeniswagen belandde, met slechts twee bewakers. Hij ontdekt bovendien dat de FBI niet helemaal rechtlijnig handelt. In ieder geval, er is conflict genoeg opdat de FBI doorheen heel Amerika achter Wardell aanzit, terwijl Blake slechts op zijn eigen instinct betrouwt.

Voor een debuut zit dit goed. Carter Blake is net eigenzinnig genoeg om geloofwaardig over te komen. Hij maakt gemakkelijker vijanden dan vrienden, strijdt voor een hoger doel, zelfs wanneer het hem uitdrukkelijk wordt verboden. Een held uit een stuk, dus.

Gaandeweg krijg je weliswaar de indruk dat je dit al eerder en wellicht ook beter hebt gelezen. Jack Reacher, om maar iemand te noemen.

Om die te overtreffen moet onze Carter Blake wel wat meer in de mars hebben dan een inwendige gps gebruiken of met een visitekaartje pochen, dat meldt dat hij iedereen vindt die niet gevonden wil worden. Het helpt dat hij een eersteklas vechtjas is, en je hebt ook gauw door dat hij een militaire achtergrond heeft. Op zijn lichaam zit een groot litteken, waarvoor je volgende boeken zal moeten lezen om daar de oorzaak van te kennen. Het ziet er naar uit dat hij in elk boek wel een love-interest zal krijgen.

Toch zijn de vier sterren oververdiend, omdat aan wat eerst een simpele jacht dreigt te worden, uitgroeit tot een machtsspel met politieke dimensies, waarbij Carter ontdekt dat niet alleen hij, maar ook Wardell pionnen zijn in een groter spel.