Ik, Alex Cross

Intrige tot in het witte huis

James Patterson is een Amerikaanse bestsellerauteur, die in een schrijverscarrière van 34 jaar zo’n dikke zestig boeken heeft geschreven. Niet ongewoon zal je zeggen. Zijn debuut, The Thomas Berryman Number won in 1976 meteen een prijs voor het beste debuut. In 2000 zat Patterson nog maar aan nummer 15. Is dat enorm? Neen, dat is normaal, het is een gemiddelde van geen anderhalf boek per jaar. Pas sinds 2000 explodeert het: in geen tien jaar publiceert James nog 45 boeken.

Het is dus nauwelijks toeval als Patterson regelmatig op mijn tafel terecht komt. Dan ga je als vanzelf op zoek naar het systeem achter de man.
We kunnen het hem zelf niet vragen, maar hij verkondigt het persoonlijk vanaf zijn website. “Het geheim van mijn succes is dat ik mijn hoofdstukken schrijf tot ze de snelheid hebben van een voorbijrijdende vrachttrein.”
Met Kiss The Girls (1995) had Patterson meteen een hit te pakken. Dit boek werd verfilmd met Morgan Freeman in de hoofdrol en ook deze film werd een redelijk succes. Het alter ego van Freeman was Alex Cross. Meteen het bekendste personage in het oeuvre van Patterson, in zo’n kwart van de boeken. Alex Cross heeft een Master Psychologie en vervoegde de Politiemacht van Washington als profiler. Opgevoed door zijn grootmoeder heeft hij evenveel kinderen als voormalige relaties.

Alex Cross is niet iemand die gauw verwikkeld geraakt in een vuistgevecht maar die zich door de plot redeneert. Dat merk je goed in Ik, Alex Cross, waar hij het tot in het Witte Huis kan gaan uitleggen. In dit boek loopt een poepsjieke club in de kijker, waar the happy few van jetje komt geven. Als de prijs maar wordt betaald, mag de mooie juffrouw die bij de transactie wordt betrokken, zich beschouwen als speelgoed zonder mening. Natuurlijk altijd iemand die dat niet genoeg vindt en de kick zoekt in wurgseks tot de dood erop volgt. Doch de eigenaar van de club neemt alles netjes op om zijn klanten later te chanteren. Alleen, deze éne klant heeft connecties tot in het Witte Huis. De clubeigenaar beseft dat hij gevaarlijk spel speelt en dekt zich in. Tevergeefs uiteraard: Alex Cross mag de dode lichamen komen bekijken.