Interne zaken

Goodbye John Rebus, hello Malcolm Fox

Interne zaken is de nieuwste roman van Ian Rankin, en groot nieuws: John Rebus doet niet meer mee. Hij is namelijk gepensioneerd en Rankin wil dat blijkbaar respecteren. Dus geen Returns of Sequels, maar een gloednieuw personage dat uitgebreid wordt voorgesteld in deze eerste roman: Malcolm Fox. Fox werkt bij Interne Zaken wat hem op slag een groot aantal natuurlijke vijanden verschaft: namelijk de hele politiemacht van Edinburgh. Hij heeft ook zijn zwakke kanten: zijn familie. Hij bezoekt zijn vader in een rusthuis, waar hij de ledigheid van het bestaan voelt. Hij steunt zijn zuster Jude, die getrouwd is met een zuiplap met losse handjes.

Interne Zaken heeft juist een grote vis gevangen en is bezig die zaak officieel af te sluiten. Op dat moment wordt Fox gevraagd bij de afdeling Kindermisbruik. Daar vertelt ene Annie Inglis dat de naam van een plaatselijke agent opduikt in een wereldwijd vertakt kinderpornonetwerk. Of Malcolm Fox de man zou willen natrekken: James Breck.
Kort daarop wordt de vriend van Jude vermoord teruggevonden. En raad eens welke inspecteur hier het onderzoek voert: juist, ja, die Breck. Malcolm heeft dus meer dan één excuus om voortdurend in contact te komen met Breck. Wat hij dan ook uitgebreid doet. De twee mannen onderzoeken sporen, haast schouder aan schouder, hoewel Malcolm Fox geen politionele bevoegdheid daarvoor heeft.
Alles wat Breck doet of zegt lijkt correct, en super professioneel. Malcolm begint de man te respecteren. Stilaan begint Malcolm te vermoeden dat een en ander niet klopt. Terwijl hij samen met Breck het onderzoek wil afronden, wordt hijzelf het slachtoffer van een disciplinair onderzoek en geschorst. Breck en Fox trekken er zich niets van aan.

Uiteraard doe je in dit eerste boek niets anders dan vergelijkingen trekken tussen Rebus en. Fox, en daar is volop mogelijkheid voor. Was de eerste een notoire drinker met een hang naar muziek uit de seventies, dan luistert de tweede naar vogelgeluiden om zich te ontspannen en raakt hij geen glas aan, na een bedwongen drankverslaving. Was Rebus nonchalant, een sloddervos en sociaal gestoord, dan heeft Malcolm Fox meer manieren, is hij goed gekleed en beleefd. .
Wat ze gelukkig wél gemeen hebben is een goed werkend deductief vermogen, een onfeilbare intuïtie, en een rebels karakter. Aan de debetzijde wil ik afwachten hoe een agent Interne Zaken, die toch een zeer strikt kader hanteert, de komende avonturen zal blijven rondlopen als een olifant in een porseleinkast.
Rebus is dood, lang leve Fox.