Medeplichtig

Met Medeplichtig bewijzen Nicci en French eens te meer hun superioriteit. Bonnie is muzieklerares en belooft een vriendin met een bandje te spelen op haar huwelijk. Een belofte die veel te vlug werd gedaan, want de bandleden moeten als het ware worden bijeengeschraapt.

Bonnie overtuigt haar ex, een vriend, een collega en een student die zijn vader meebrengt. Dan is er nog Hayden, een vreemde, harde maar knappe man die zich opdringt maar muzikant pur sang blijkt te zijn. Al deze informatie krijg je met mondjesmaat, in flashback. Want de eerste scène is cruciaal in dit boek, omdat de hele structuur er op is gebaseerd. Daar ben je met Bonnie in een kamer, die ze uiterst gedetailleerd beschrijft, inclusief haar eigen verwarring. Er blijkt een dode man te liggen, na een tijdje heb je door dat het hier om de vermoorde Hayden gaat. Bonnie belt radeloos haar collega Sonia, die ze medeplichtig maakt.
Nicci French zijn zulke meesters in het bespelen van gevoelens en emoties dat ze je in een dubbele structuur duwen: “ervoor” en “erna”. Geen genummerde of gedateerde hoofdstukken dit keer, neen het hele boek door is het van ervoor en erna. Voor de moord, na de moord. Tot het einde naadloos aansluit.
Of toch niet? Hoe meer de lectuur vordert hoe minder zeker je wordt van je veronderstellingen. Je wordt voortdurend, haast elk hoofdstuk, op het verkeerde been gezet, omdat Nicci French wél over alle informatie beschikt en jij daar slechts met mondjesmaat mee wordt gevoerd. De suggestie wordt gewekt dat ook jou dit kan overkomen en je net zo chaotisch zou reageren als Bonnie. Het is wellicht niet de eerste keer dat dit wordt gedaan in een thriller, maar hier wordt het subliem gedaan.