Raymond van Het Groenewoud

Raymond op de pijnbank

Zelden had een échte naam zo veel weg van een pseudoniem, maar wees gerust, Raymond werd alles behalve geboren in een groen woud. Schaarbeek kan daar immers niet voor doorgaan

Raymond is dus Belg, zijn ouders zijn Nederlanders. Raymond was nauwelijks vier toen zijn biologische vader weg ging van zijn moeder. Voor het werk van zijn stiefvader verhuist het gezin opnieuw naar Amsterdam. In 1958 keerde Raymond echter terug in België, met een Nederlands accent dat hij bliksemsnel inruilde voor plat Antwerps. Een kwestie van sociaal overleven op de speelplaats.

Muziek was niet de eerste liefde van Raymond, wel voetbal. Twist and Shout was het nummer dat Raymond de krak in het hart bezorgde. Het “colostrummoment” noemt hij het zelf. Hij werd zeer ontvankelijk voor de muziek van de Beatles. Hij was veertien toen hij al hun songs a capella kon zingen, op eenvoudig verzoek.

Zo ongeveer begint de jeugd van Raymond van het Groenewoud. In dit boek badineert hij met Martin Heylen, over wat belangrijk was in zijn leven. De onderwerpen, voor de vuist weg? Vrouwen natuurlijk en muziek of course, maar ook: lezen, toewijding, de Beatles, de geboorte, voetbal. Elk hoofdstuk begint met een liedjestekst van Raymond dat het thema illustreert. Raymond vertelt hoe hij een tekst opbouwt, welke beelden hij gebruikt, welke zwakheden hij zich veroorlooft. De interviewreeks die aan de basis ligt van dit boek, verraadt een intieme sfeer, een eerlijk discours, met respect. Twee steengoede professionals bij elkaar. Zelden ging Raymond zo vrijuit in een boek of krant. In zijn hoofd is een eerlijk verslag over de binnenkant van een van onze grootste entertainers (ooit?).