Verloren zoon

Lieneke Dijkzeul schrijft heel gedegen thrillers rond rechercheur Paul Vegter en zijn team. Sinds haar debuut, De stille zonde, heeft ze een geloofwaardig politiebureau gecreëerd waar naast Paul, ook de Fries Talsma en de jonge inspecteur Renée deel van uit maken.

Verloren zoon is haar vierde roman met bovengenoemd trio. Renée is de vriendin geworden van Paul, Talsma’s vrouw vecht tegen kanker.
Tegen die achtergrond ontwikkelt Dijkzeul telkens een plot die hen bezig houdt. Deze keer gaat het om twee moorden die worden gepleegd met een hagelgeweer. Tegelijk breken twee jonge losers in bij een schuttersvereniging, stelen er alle (hagel)geweren en steken de boel in brand. Een van hen, Ferry, wiens vader lid is van de schuttersvereniging, gaat met dat laatste niet akkoord en vertelt dat tegen zijn opdrachtgever. Dat bekomt hem slecht, hij wordt voor dood achter gelaten. Ferry zint op wraak. Gestaag ploegen Paul Vegter en zijn mensen door de plot, steeds dichter komend bij Ferry. Maar is hij wel de dader?
Een mooie thriller, knap geschreven, geen ingewikkeld gedoe.