Voor altijd stil

“Voor liefhebbers van het genre à la Karin Slaughter, Chelsea Cain en Mo Hayder” staat op de cover van Voor altijd stil. Nou, ik ben absoluut geen liefhebber van die dames, en de start van dit boek helpt mij ook te herinneren waarom: voor bladzijde 100 geraak je niet van de plaats delict of uit de kamer van de patholoog.

Chief Kate Buckholder is de commissaris van het rustige Painters Mill in Ohio, dat wordt opgeschrikt door de brutale moord op een Amish-familie met vijf kinderen. De twee tienermeisjes werden verminkt. De boerderij is één bloederige plek.
Voor het sporenonderzoek roept Kate de hulp in van haar collega/vriend John Tomasetti, waar ze in het vorige boek (Zwijgplicht) een affaire mee had. Kate, zelf een ontwrichte Amish, gaat op onderzoek in haar vroegere milieu. Ze behoort nu tot het andere kamp, de English, en is bovendien commissaris. Ondervragingen lopen dus niet van een leien dakje.
Tot Kate het dagboek vindt van Mary, het oudste meisje, die een verhouding blijkt te hebben buiten de wereld van de Amish. Grote kans dat haar verloofde de moordenaar is.
De plot blinkt niet uit qua originaliteit, maar sfeer en spanning zijn volop aanwezig. De wereld van de Amish wordt exact in kaart gebracht en speelt wel degelijk een rol in de afwikkeling van het verhaal. Voor altijd stil is veelbelovend, maar ik zou Castillo graag wat weg willen hebben van het macabere van de eerder geciteerde collega’s. Tevens ben ik benieuwd of zij bij de omkadering van de Amish zal blijven.